BioiAgionBioiAgion2

Εγγραφή στο newsletter

Επιβεβαίωση: Πόσο κάνει 2+5;
Όνομα:
Email:

Εγγραφή στο Newsletter

Αναζήτηση

Επάγγελμα: γονιός!, Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλλη PDF Εκτύπωση E-mail

 

family1Το σκέφτηκα πολύ να δώσω αυτόν τον τίτλο, γιατί από ό,τι ξέρω το επάγγελμα μού δίνει τα προς το ζην, το επάγγελμα μού επιτρέπει να κλείνω τις εθνικές οδούς, να ζητήσω πενθήμερο, να έχω καλοκαιρινή άδεια, κι αν δεν μου αρέσει ο εργοδότης μου, γεια χαρά! Έφυγα, αλλάζω δουλειά, παίρνω μια σύνταξη, ένα μισθό, πάντως λεφτά στη τσέπη μου βάζω.
   Αυτό θα πει επάγγελμα!
   Από την άλλη κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στον γονιό. Φαντάζεστε να πούμε σήμερα είναι Παρασκευή, να κρεμάσω την ποδιά και να πω ξαναπιάνουμε δουλειά την Δευτέρα. Πενθήμερο είπαμε.
   Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Γι΄ αυτό…
   Χρειάζεται ο γονιός να γίνει κάποια στιγμή σοβαρός πια επαγγελματίας. «Επάγγελμα γονιός». Για αυτό και τον έδωσα.
   Για να βάλουμε τα πράγματα τη θέση τους, πρέπει να πω ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για καρπό, εάν δεν μιλήσουμε πρώτα για το δέντρο, αν έχει υγεία το δέντρο.
   Ας πάμε για λίγο στο πρώτο-πρώτο ζευγάρι της δημιουργίας.
   Ο Αδάμ όταν πρωτοβλέπει το πλάσμα που του μοιάζει, λέει τον ερωτικό του λόγο: «αυτή είναι οστό από τα οστά μου, και σάρκα από τη σάρκα μου. Αυτή είναι Εύα, ζωή». Όταν όμως τα μουσκεύουν και οι δύο στο Παράδεισο, τότε λέει ο Θεός. Αδάμ τι συμβαίνει; Πού είσαι; Για να πάρει την απάντηση «Εγώ δεν φταίω. Αυτή που μου έδωσες με παρέσυρε! Η Εύα πια λέγεται «αυτή»… Και το μπαλάκι «δεν φταίω» το πετάω σε κάποιον άλλον και το πετάω και στο Θεό.
   «Αυτή» λοιπόν γίνεται ο άνθρωπός μου, η σάρκα από τη σάρκα μου, και έτσι αρχίζει το ζευγάρι να έχει προβλήματα και αφού έχει προβλήματα σαν ζευγάρι κάνει και προβληματικά παιδιά.
   Ο Θεός δεν είπε ότι δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος του, ας του δώσω και παιδιά, αλλά είπε ας του δώσω «σύντροφο.»
   Πάντα το ζευγάρι και η νέα οικογένεια που θα δημιουργηθεί επηρεάζεται από το περιβάλλον του. Ο Αδάμ και η Εύα επηρεάστηκαν από το φίδι και σήμερα ο περίγυρος επηρεάζει τις σχέσεις αυτού του ζευγαριού τόσο που ενώ ξεκινάνε με πελάγη ευτυχίας, στο δρόμο έχουμε 52% διαζύγια! Ταξίδι ο γάμος, μα δεν έχει μόνο το μήνα του μέλιτος, που σύντομα τελειώνει και το ζευγάρι δεν τα πάει καθόλου καλά. Η σχέση των δύο φύλων σήμερα, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς είναι κυρίως ανταγωνιστική.
   «Αγαπάτε αλλήλους» και το ευαγγέλιο μάλιστα λέει «αγαπάτε τους εχθρούς ημών» και πιστεύει κανείς ότι αυτό γράφτηκε για το ζευγάρι!

Περισσότερα...
 
Λίγα λόγια για τους γονείς, ...και πολλά για τους συζύγους, π.Ιωάννης Καλογερόπουλος PDF Εκτύπωση E-mail

Αγαπητοί γονείς, provaptismatikes2Με την ευκαιρία της σημερινής σας παρουσίας στο Ναό μας, προκειμένου να κανονίσουμε για τη βάπτιση του παιδιού σας, θα ήθελα, μέσα από αυτή την επιστολή, να σας παρακαλέσω να μοιραστείτε μαζί μου μερικές σκέψεις, που έγραψα ειδικά για σας.
Ας θυμηθούμε καταρχήν τα λόγια που ακούσατε την ημέρα του γάμου σας, λόγια που λέμε και σε κάθε γάμο τον οποίο τελούμε στην Εκκλησία μας. Υπάρχουν ορισμένες αναφορές στη γέννηση των παιδιών, ζητούμε από το Θεό να δώσει την ευλογία του και να αποκτήσουν οι νεόνυμφοι πολλά παιδιά, καλά παιδιά, και να χαρούν με τα παιδιά τους, οι δύο που ενώνονται με τα ιερά δεσμά του γάμου.
Μετράμε αυτές τις αναφορές και μετράμε και τις αναφορές στο πώς θέλει η Εκκλησία να ζει το ζευγάρι, και τις δεύτερες τις βρίσκουμε πολλαπλάσιες. Έτσι, ακούμε την ώρα εκείνη, ο Ιερέας και το εκκλησίασμα να ζητούν από το Θεό ώστε αυτοί οι δύο άνθρωποι, το νέο ζευγάρι, να έχουν ειρήνη μεταξύ τους, να είναι ενωμένοι με την αγάπη, να νοιάζεται ο ένας για την επιθυμία του άλλου, να έχουν «ομόνοια ψυχών και σωμάτων…» .
Ακούμε στο ιερό μυστήριο, ένα από τα συγκλονιστικότερα κείμενα που έχει γραφεί ποτέ στην παγκόσμια γραμματεία, το περίφημο απόσπασμα από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, όπου ουσιαστικά προτείνει και ζητά ο καθένας από τους συντρόφους, να αισθάνεται τον άλλον σαν τον εαυτό του, σαν προέκταση του εαυτού του. Φτάνει στο σημείο να πει ότι είναι ανοησία να μην υπάρχει αγάπη! Όσο ανόητος θα ήταν κάποιος που θα μισούσε το σώμα του και τον εαυτό του, άλλο τόσο ανόητος είναι αυτός που δεν αγαπά τον/την σύντροφό του.
Φεύγοντας από την θεολογία του μυστηρίου, ας περάσουμε να δούμε τη σημερινή πραγματικότητα.
Ο καθένας έχει δύο ρόλους: είναι σύζυγος και είναι και γονέας. Μέχρι να γίνει γονέας είναι μόνο σύζυγος. Με το πρώτο παιδί που έρχεται στον κόσμο, στο εξής θα διαθέτει και τους δύο ρόλους. Τι κάνουν αυτοί οι δύο ρόλοι, βρίσκονται σε αρμονία και αλληλοσυμπλήρωση μεταξύ τους; Μήπως ο ένας κυριεύει, κυριαρχεί πάνω στον άλλο;

Περισσότερα...
 
Ο ρόλος του πατέρα, Ελένη Τσαύλου, Κοινωνική λειτουργός PDF Εκτύπωση E-mail

πατεραςΗ οικογένεια αποτελεί την πρώτη μορφή κοινωνίας στην οποία εντάσσεται το άτομο. Είναι αυτή που εκπαιδεύει το άτομο να αναπτύξει δεξιότητες τις οποίες θα χρησιμοποιήσει για την κοινωνική του ένταξη. Η κάθε οικογένεια έχει τις δικές της κοινωνικές αξίες, τους δικούς της κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, τη δική της λειτουργικότητα, ηθικές αξίες κ.α.
Για την θετική ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού, την κύρια ευθύνη έχουν οι γονείς. Οι γονείς με τις συμπεριφορές τους επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά. Μητέρα και Πατέρας καλούνται να ανταποκριθούν στους ρόλους τους ως γονείς.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ιδιαίτερη σημασία που έχει η μητρική συμβολή στην συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το πόσο αξιοσημείωτος είναι ο ρόλος του πατέρα στην ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Τα παιδιά χρειάζονται και έχουν ανάγκη και τους δυο γονείς. Ο ρόλος των γονιών, του μπαμπά και της μαμάς, είναι ισότιμος στη φροντίδα και ανατροφή του παιδιού, ακόμα κι αν οι γονείς — σύζυγοι αποφασίσουν να χωρίσουν.
Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά συναντάμε οικογένειες που βρίσκονται σε χωρισμό ή έχουν πάρει διαζύγιο. Η διαδικασία του χωρισμού είναι μια διαδικασία επίπονη‚ ιδιαίτερα για το παιδί. Έχει διάρκεια και περνά από διάφορες φάσεις. Γονείς και παιδιά έρχονται αντιμέτωποι με καινούργιες καταστάσεις‚ απαιτήσεις‚ ανάγκες‚ δυσκολίες‚ συναισθήματα. Η δομή της οικογένειας αλλάζει. Καινούργιοι ρόλοι προστίθενται ή αφαιρούνται. Ανεξάρτητα από τους λόγους που οδηγούν ένα ζευγάρι στο χωρισμό είναι απαραίτητο να κατανοήσουν ο ένας τον ρόλο του άλλου. Ο πατέρας είναι πατέρας και η μητέρα είναι μητέρα.
Χωρίζουν ως σύζυγοι, παίρνουν και το διαζευκτήριο‚ τυπικά και ουσιαστικά παύουν να είναι σύζυγοι. Σε καμία περίπτωση όμως δεν παύουν να είναι γονείς. Συνεχίζουν να είναι ο μπαμπάς και η μαμά, και οφείλουν να ασχοληθούν και να αντιληφθούν σωστά και έγκαιρα επιθυμίες και ανάγκες του παιδιού, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στους ρόλους τους. Συνεχίζουν να είναι γονείς, άρα συνεχίζουν να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή του παιδιού και η μητέρα και ο πατέρας. Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει κανέναν από τον ρόλο αυτό. Οι πατεράδες έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή και την φροντίδα του παιδιού. Το δικαίωμα και η υποχρέωση γεννιούνται από την σύλληψη του παιδιού, πριν ακόμα γεννηθεί.
Η πατρική εμπλοκή στην ανατροφή του παιδιού είναι σημαντική καθώς
- περιορίζει τη δημιουργία ποικίλων ψυχολογικών προβλημάτων στο παιδί
- ενδυναμώνει το δεσμό πατέρα-παιδιού και
- βοηθάει στην ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.
Η απουσία του πατέρα για διάφορους λόγους έχει αρνητικές επιπτώσεις πάνω στη γενικότερη εξέλιξη του παιδιού. Οι Γονείς πρέπει να είναι συνεργάτες και όχι ανταγωνιστές. Να μάθουν να λύνουν τις συγκρούσεις μεταξύ τους για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο γονεικό ρόλο, που είναι να φροντίζουν για την συναισθηματική και ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.

Περισσότερα...
 
Η αγάπη για το βιβλίο ξεκινά από την οικογένεια! [Γράφει ο Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων, Δάσκαλος (24-11-1999)]

Κάθε μέρα, όλο και περισσότερο πληθαίνουν οι φωνές που μιλούν για την ασφυκτική κατάσταση που δημιουργείται στη ζωή των παιδιών μας, από τις λογής-λογής “σειρήνες” που τα περιβάλλουν.
Παιδικά περιοδικά με άχρωμο, ανούσιο, ρηχό, αλλά και βλαβερό περιεχόμενο. Τηλεοπτικές εκπομπές, βιντεοταινίες, παιχνίδια σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, επιτραπέζια παιχνίδια,  βιντεο-παιχνίδια, βιβλία, τραγούδια και συγκροτήματα, που αντί να σκορπούν χαρά, γαλήνη και ειρήνη στις ψυχές των παιδιών μας, τις γεμίζουν με λύπη,  φόβο και αγχος… Που φέρνουν τη βία, τον τρόμο, το θάνατο… Που δείχνουν άλλο προσανατολισμό στη ζωή, μακρυά από τις εδραιωμένες αξίες, που οδηγούν τα παιδιά μας, μακρυά από το φως του  Χριστού και τα παίρνουν στα σκοτάδια και το θάνατο!
Μιά ανακούφιση ζωής, μια ελπίδα ειρήνης, μια όαση γαλήνης κι ένα αντίδοτο, το καλύτερο ίσως για την περίπτωση, είναι το καλό, το διαλεγμένο βιβλίο, που -ευτυχώς!- τόσο εύκολα, αλλά και τόσο πλούσια βρίσκεται σήμερα κοντά μας και δίπλα μας!
Στην Οικογένεια και το Σχολείο, έχει ανατεθεί ο δύσκολος ρόλος να ενεργοποιήσουν όλ’ αυτά! Να προβάλλουν το καλό βιβλίο, να το φέρουν στη ζωή των παιδιών μας, μα και με κάθε τρόπο να βοηθήσουν τα παιδιά να προσεγγίσουν το βιβλίο, να το αγαπήσουν, να το βάλουν μια για πάντα στην καρδιά τους!
Γιά να καλλιεργηθεί η φιλαναγνωσία, υπάρχουν χίλιοι δυο τρόποι. Η Οικογένεια, η φυσική αυτή “φωλιά” των παιδιών μας, είναι η πρώτη πού θα δημιουργήσει το ευνοϊκό κλίμα για να γνωρίσει και ν’ αγαπήσει το παιδί το καλό βιβλίο.
Τά παιδικά βιβλία για τα πολύ μικρά παιδιά είναι γεμάτα με εικόνες. Κι είναι έτσι φτιαγμένα για να μπορέσει να δημιουργηθεί μια ευχάριστη, μια ζεστή σχέση, ανάμεσα στο γονέα και το παιδί. Γρήγορα η εικόνα μπαίνει στο οπτικό πεδίο του παιδιού. Μετά απομένει να έρθει ο πατέρας ή η μητέρα να πάρει το παιδί στην αγκαλιά του και μέσα στη μοναδική αυτή θαλπωρή, να ερμηνεύσει την εικόνα, να διηγηθεί μια ιστορία, ν’ ανακαλύψουν μαζί τις λεπτομέρειες των εικόνων, να του διαβάσει μεγαλόφωνα το κείμενο… Ήδη το παιδί γεύθηκε το μαγικό δώρο της ανάγνωσης!
Παίρνοντας το παιδί στα χέρια του εικονογραφημένα βιβλία δείχνει εκεί το καθετί που βλέπει και το λέει με τ’ όνομά του. Σιγά-σιγά συνδέει την εικόνα με τα γράμματα που τη συνοδεύουν, ζητά να του διαβάσουν τα παράξενα αυτά “σημαδάκια” και ταυτόγχρονα του γεννιέται η επιθυμία να μπορέσει αυτό, μόνο του, να διαβάσει το ίδιο. Και δεν είναι καθόλου παράξενο, πού ακούμε τα παιδιά μας σ’αυτή την ηλικία, να διηγούνται μιαν ιστορία στον εαυτό τους, βλέποντας απλώς και μόνο τις εικόνες του βιβλίου!
σχολειοΌταν μετά το παιδί έρθει στο Σχολείο, στην πρώτη τάξη κι αποκτήσει πια την ικανότητα της αναγνώσεως, εκεί χρειάζεται πολλή προσοχή και μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από τούς γονείς, όσο κι από το δάσκαλο ή τη δασκάλα. Ο δάσκαλος έχει την ευθύνη να φέρει το παιδί σε επαφή με το γραπτό λόγο και θα το βοηθήσει ν’ αναπτύξει την αναγνωστική ικανότητα. Το παιδί, σ’ αυτή τη φάση της ζωής του έχει κάνει μια μεγάλη ανακάλυψη! Τώρα μπορεί ν’ αποκρυπτογραφεί τα γράμματα – σύμβολα κι αυτό του δημιουργεί εμπειρίες, που έχουν καθοριστική σημασία!
Αυτός ο καταιγισμός από εικόνες, που έχουν μπει στη ζωή μας με κάθε μορφή και τρόπο, είναι πιθανό ν’ απωθήσει το παιδί από το διάβασμα. Κι αυτό πρέπει να το προσέξουν καλά, γονείς και δάσκαλοι!
Περιττό να υπενθυμίσουμε ότι σε καμιά περίπτωση δε χρειάζεται να εξαναγκάζουμε το παιδί μας να διαβάσει κάτι. Δε θ’αγαπήσουν τα παιδιά μας το διάβασμα, αν τα πιέζουμε! Το καλύτερο είναι να τα φέρουμε κοντά σε βιβλία που του προκαλούν ενδιαφέρον, καλογραμμένα και καλοτυπωμένα. Βιβλία χιλίων ειδών, που -δόξᾳ τω Θεώ-  υπάρχουν τόσα πολλά σήμερα!
Θα το πετύχουμε αυτό αν φροντίσουμε να έχουμε στο σπίτι μας τη “γωνιά του βιβλίου”. Μέσα στο δωμάτιο των παιδιών μας, όπου είναι αυτό δυνατό, ένα έπιπλο απλό ή έστω ένα ράφι, για να δημιουργείται σιγά-σιγά η προσωπική τους βιβλιοθήκη. Για να μπορεί το παιδί μας να χρησιμοποιεί όποτε θέλει τα βιβλία του, αλλά και κυρίως να τα βλέπει. Γιατί κι αυτό ακόμη, έστω κι αν δεν τα διαβάζει δηλαδή, επιδρά στη φιλαναγνωσία!
Απαραίτητο είναι να παίρνουμε τα παιδιά μας στις Βιβλιοθήκες (που θα έπρεπε να υπάρχουν σε κάθε γειτονιά, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν), στα βιβλιοπωλεία και στις διάφορες εκθέσεις βιβλίου, που κατά καιρούς διοργανώνονται από διάφορους φορείς. Να βλέπουν τα πλήθη των βιβλίων, να χορταίνει το μάτι τους να βλέπει βιβλία με πολύχρωμα εξώφυλλα, με ωραίες εικόνες, με καλλιτεχνική εμφάνιση. Να τα πιάνουν, να τα αγγίζουν ελεύθερα, χωρίς “μη” και “όχι”, να τα ξεφυλλίζουν, να τα αγοράζουν μόνα τους, να τα σφίγγουν στην αγκαλιά τους!
Τό κυριότερο όμως είναι να τα μάθουμε να διαλέγουν τα βιβλία πού θα διαβάσουν. Να βάζουμε εμείς στην αρχή τα κριτήρια με τα οποία θα επιλέξουν τα βιβλία τους, για να μάθουν κι εκείνα να κάνουν μόνα τους το ίδιο, μετά.

Περισσότερα...
 
Μέχρι τώρα μας έχουν διαβάσει : 2660545
Αυτή τη στιγμή μας διαβάζουν 15 επισκέπτες